Déclinaison / Conjugueur latin
adtĕnŭor - Diathèse passive
(adtĕnŭo, adtĕnŭas, adtenuavi, adtĕnŭāre, adtenuatum)
verbe transitif I conjugaison
Voir la traduction de ce mot
| PRÉSENT |
| I sing. | adtĕnŭor |
| II sing. | adtĕnŭāris, adtĕnŭāre |
| III sing. | adtĕnŭātur |
| I plur. | adtĕnŭāmur |
| II plur. | adtĕnŭamĭni |
| III plur. | adtĕnŭantur |
| IMPARFAIT |
| I sing. | adtĕnŭābar |
| II sing. | adtĕnŭabāris, adtĕnŭabāre |
| III sing. | adtĕnŭabātur |
| I plur. | adtĕnŭabāmur |
| II plur. | adtĕnŭabamĭni |
| III plur. | adtĕnŭabantur |
| FUTUR SIMPLE |
| I sing. | adtĕnŭābor |
| II sing. | adtĕnŭabĕris, adtĕnŭabĕre |
| III sing. | adtĕnŭabĭtur |
| I plur. | adtĕnŭabĭmur |
| II plur. | adtĕnŭabimĭni |
| III plur. | adtĕnŭabuntur |
| PARFAIT |
| I sing. | adtenuatus, a, um sum |
| II sing. | adtenuatus, a, um es |
| III sing. | adtenuatus, a, um est |
| I plur. | adtenuati, ae, a sumus |
| II plur. | adtenuati, ae, a estis |
| III plur. | adtenuati, ae, a sunt |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | adtenuatus, a, um eram |
| II sing. | adtenuatus, a, um eras |
| III sing. | adtenuatus, a, um erat |
| I plur. | adtenuati, ae, a eramus |
| II plur. | adtenuati, ae, a eratis |
| III plur. | adtenuati, ae, a erant |
| FUTUR ANTÉRIEUR |
| I sing. | adtenuatus, a, um ero |
| II sing. | adtenuatus, a, um eris |
| III sing. | adtenuatus, a, um erit |
| I plur. | adtenuati, ae, a erimus |
| II plur. | adtenuati, ae, a eritis |
| III plur. | adtenuati, ae, a erunt |
| PRÉSENT |
| I sing. | adtĕnŭer |
| II sing. | adtĕnŭēris, adtĕnŭēre |
| III sing. | adtĕnŭētur |
| I plur. | adtĕnŭēmur |
| II plur. | adtĕnŭemĭni |
| III plur. | adtĕnŭentur |
| IMPARFAIT |
| I sing. | adtĕnŭārer |
| II sing. | adtĕnŭarēris, adtĕnŭarēre |
| III sing. | adtĕnŭarētur |
| I plur. | adtĕnŭarēmur |
| II plur. | adtĕnŭaremĭni |
| III plur. | adtĕnŭarentur |
| PARFAIT |
| I sing. | adtenuatus, a, um sim |
| II sing. | adtenuatus, a, um sis |
| III sing. | adtenuatus, a, um sit |
| I plur. | adtenuati, ae, a simus |
| II plur. | adtenuati, ae, a sitis |
| III plur. | adtenuati, ae, a sint |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | adtenuatus, a, um essem |
| II sing. | adtenuatus, a, um esses |
| III sing. | adtenuatus, a, um esset |
| I plur. | adtenuati, ae, a essemus |
| II plur. | adtenuati, ae, a essetis |
| III plur. | adtenuati, ae, a essent |
| IMPÉRATIF |
| PRÉSENT |
| II sing. | adtĕnŭāre |
| II plur. | adtĕnŭamĭni |
| FUTUR |
| II sing. | adtĕnŭātor |
| III sing. | adtĕnŭātor |
| II plur. | |
| III plur. | adtĕnŭantor |
| PARTICIPE |
| PARFAIT |
| adtenuatus, a, um |
| INFINITO |
| PRÉSENT |
| adtĕnŭāri |
| PARFAIT |
| Singolare: | adtenuatus, a, um esse |
| Plurale: | adtenuati, ae, a esse |
| FUTUR |
| adtenuatum esse |
| GERUNDIVO |
| adtĕnŭandus, a, um | |