Déclinaison / Conjugueur latin
circumspecto - Diathèse active
(circumspecto, circumspectas, circumspectavi, circumspectāre, circumspectatum)
verbe transitif e intransitif I conjugaison
Voir la traduction de ce mot
| PRÉSENT |
| I sing. | circumspecto |
| II sing. | circumspectas |
| III sing. | circumspectat |
| I plur. | circumspectāmus |
| II plur. | circumspectātis |
| III plur. | circumspectant |
| IMPARFAIT |
| I sing. | circumspectābam |
| II sing. | circumspectābas |
| III sing. | circumspectābat |
| I plur. | circumspectabāmus |
| II plur. | circumspectabātis |
| III plur. | circumspectābant |
| FUTUR SIMPLE |
| I sing. | circumspectābo |
| II sing. | circumspectābis |
| III sing. | circumspectābit |
| I plur. | circumspectabĭmus |
| II plur. | circumspectabĭtis |
| III plur. | circumspectābunt |
| PARFAIT |
| I sing. | circumspectavi |
| II sing. | circumspectavisti |
| III sing. | circumspectavit |
| I plur. | circumspectavĭmus |
| II plur. | circumspectavistis |
| III plur. | circumspectavēreunt, circumspectavēre |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | circumspectavĕram |
| II sing. | circumspectavĕras |
| III sing. | circumspectavĕrat |
| I plur. | circumspectaverāmus |
| II plur. | circumspectaverātis |
| III plur. | circumspectavĕrant |
| FUTUR ANTÉRIEUR |
| I sing. | circumspectavĕro |
| II sing. | circumspectavĕris |
| III sing. | circumspectavĕrit |
| I plur. | circumspectaverĭmus |
| II plur. | circumspectaverĭtis |
| III plur. | circumspectavĕrint |
| PRÉSENT |
| I sing. | circumspectem |
| II sing. | circumspectes |
| III sing. | circumspectet |
| I plur. | circumspectēmus |
| II plur. | circumspectētis |
| III plur. | circumspectent |
| IMPARFAIT |
| I sing. | circumspectārem |
| II sing. | circumspectāres |
| III sing. | circumspectāret |
| I plur. | circumspectarēmus |
| II plur. | circumspectarētis |
| III plur. | circumspectārent |
| PARFAIT |
| I sing. | circumspectavĕrim |
| II sing. | circumspectavĕris |
| III sing. | circumspectavĕrit |
| I plur. | circumspectaverĭmus |
| II plur. | circumspectaverĭtis |
| III plur. | circumspectavĕrint |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | circumspectavissem |
| II sing. | circumspectavisses |
| III sing. | circumspectavisset |
| I plur. | circumspectavissēmus |
| II plur. | circumspectavissētis |
| III plur. | circumspectavissent |
| IMPÉRATIF |
| PRÉSENT |
| II sing. | circumspecta |
| II plur. | circumspectāte |
| FUTUR |
| II sing. | circumspectāto |
| III sing. | circumspectāto |
| II plur. | circumspectatōte |
| III plur. | circumspectanto |
 |
| PARTICIPE |
| PRÉSENT |
| circumspectans, antis |
| FUTUR |
| circumspectatūrūs, a, ūm |
| INFINITIF |
| PRÉSENT |
| circumspectāre |
| PARFAIT |
| circumspectavisse |
| FUTUR |
| Singolare: | circumspectatūrūm, am, ūm esse |
| Plurale: | circumspectatūros, as, a esse |
| GERUNDIF |
| Génitif: | circumspectandi |
| Datif: | circumspectando |
| Accusatif: | ad circumspectandum |
| Ablatif: | circumspectando |
| SUPIN |
| circumspectatum |
Voir la forme passive de ce verbe
Parcourir le dictionnaire
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z
{{ID:CIRCUMSPECTO100}}
---CACHE---
|
Visitez nos sites:
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
|
Ën piemontèis
|