Déclinaison / Conjugueur latin
praevārĭcor - Diathèse active
(praevārĭcor, praevārĭcāris, praevārĭcāri, praevaricatus, praevaricatum)
verbe transitif e intransitif déponent I conjugaison
Voir la traduction de ce mot
| FORME DÉPONENTE: |
| INDICATIF |
| PRÉSENT |
| I sing. | praevārĭcor |
| II sing. | praevārĭcāris, praevārĭcāre |
| III sing. | praevārĭcātur |
| I plur. | praevārĭcāmur |
| II plur. | praevārĭcamĭni |
| III plur. | praevārĭcantur |
| IMPARFAIT |
| I sing. | praevārĭcābar |
| II sing. | praevārĭcabāris, praevārĭcabāre |
| III sing. | praevārĭcabātur |
| I plur. | praevārĭcabāmur |
| II plur. | praevārĭcabamĭni |
| III plur. | praevārĭcabantur |
| FUTUR SIMPLE |
| I sing. | praevārĭcābor |
| II sing. | praevārĭcabĕris, praevārĭcabĕre |
| III sing. | praevārĭcabĭtur |
| I plur. | praevārĭcabĭmur |
| II plur. | praevārĭcabimĭni |
| III plur. | praevārĭcabuntur |
| PARFAIT |
| I sing. | praevaricatus, a, um sum |
| II sing. | praevaricatus, a, um es |
| III sing. | praevaricatus, a, um est |
| I plur. | praevaricati, ae, a sumus |
| II plur. | praevaricati, ae, a estis |
| III plur. | praevaricati, ae, a sunt |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | praevaricatus, a, um eram |
| II sing. | praevaricatus, a, um eras |
| III sing. | praevaricatus, a, um erat |
| I plur. | praevaricati, ae, a eramus |
| II plur. | praevaricati, ae, a eratis |
| III plur. | praevaricati, ae, a erant |
| FUTUR ANTÉRIEUR |
| I sing. | praevaricatus, a, um ero |
| II sing. | praevaricatus, a, um eris |
| III sing. | praevaricatus, a, um erit |
| I plur. | praevaricati, ae, a erimus |
| II plur. | praevaricati, ae, a eritis |
| III plur. | praevaricati, ae, a erunt |
| PRÉSENT |
| I sing. | praevārĭcer |
| II sing. | praevārĭcēris, praevārĭcēre |
| III sing. | praevārĭcētur |
| I plur. | praevārĭcēmur |
| II plur. | praevārĭcemĭni |
| III plur. | praevārĭcentur |
| IMPARFAIT |
| I sing. | praevārĭcārer |
| II sing. | praevārĭcarēris, praevārĭcarēre |
| III sing. | praevārĭcarētur |
| I plur. | praevārĭcarēmur |
| II plur. | praevārĭcaremĭni |
| III plur. | praevārĭcarentur |
| PARFAIT |
| I sing. | praevaricatus, a, um sim |
| II sing. | praevaricatus, a, um sis |
| III sing. | praevaricatus, a, um sit |
| I plur. | praevaricati, ae, a simus |
| II plur. | praevaricati, ae, a sitis |
| III plur. | praevaricati, ae, a sint |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | praevaricatus, a, um essem |
| II sing. | praevaricatus, a, um esses |
| III sing. | praevaricatus, a, um esset |
| I plur. | praevaricati, ae, a essemus |
| II plur. | praevaricati, ae, a essetis |
| III plur. | praevaricati, ae, a essent |
| IMPÉRATIF |
| PRÉSENT |
| II sing. | praevārĭcāre |
| II plur. | praevārĭcamĭni |
| FUTUR |
| II sing. | praevārĭcātor |
| III sing. | praevārĭcātor |
| II plur. | |
| III plur. | praevārĭcantor |
| INFINITO |
| PRÉSENT |
| praevārĭcāri |
| PARFAIT |
| Singolare: | praevaricatus, a, um esse |
| Plurale: | praevaricati, ae, a esse |
| FUTUR |
| Singolare: | praevaricatūrūm, am, ūm esse |
| Plurale: | praevaricatūros, as, a esse |
| PARTICIPE |
| PRÉSENT |
| praevārĭcans, antis |
| FUTUR |
| praevaricatūrūs, a, ūm |
| SUPIN |
| Attivo: | praevaricatum |
| Passivo: | praevaricatu |
| GERUNDIF |
| Génitif: | praevārĭcandi |
| Datif: | praevārĭcando |
| Accusatif: | praevārĭcandum |
| Ablatif: | praevārĭcando |
| |
| GERUNDIVO |
| praevārĭcandus, a, um |
Parcourir le dictionnaire
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z
{{ID:PRAEVARICOR200}}
---CACHE---
|
Visitez nos sites:
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
|
Ën piemontèis
|