Déclinaison / Conjugueur latin
suescor - Diathèse passive
(suesco, suescis, suevi, suescĕre, suetum)
verbe transitif e intransitif III conjugaison
Voir la traduction de ce mot
| PRÉSENT |
| I sing. | suescor |
| II sing. | suescĕris, suescĕre |
| III sing. | suescĭtur |
| I plur. | suescĭmur |
| II plur. | suescimĭni |
| III plur. | suescuntur |
| IMPARFAIT |
| I sing. | suescēbar |
| II sing. | suescebāris, suescebāre |
| III sing. | suescebātur |
| I plur. | suescebāmur |
| II plur. | suescebamĭni |
| III plur. | suescebantur |
| FUTUR SIMPLE |
| I sing. | suescar |
| II sing. | suescēris, suescēre |
| III sing. | suescētur |
| I plur. | suescēmur |
| II plur. | suescemĭni |
| III plur. | suescentur |
| PARFAIT |
| I sing. | suetus, a, um sum |
| II sing. | suetus, a, um es |
| III sing. | suetus, a, um est |
| I plur. | sueti, ae, a sumus |
| II plur. | sueti, ae, a estis |
| III plur. | sueti, ae, a sunt |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | suetus, a, um eram |
| II sing. | suetus, a, um eras |
| III sing. | suetus, a, um erat |
| I plur. | sueti, ae, a eramus |
| II plur. | sueti, ae, a eratis |
| III plur. | sueti, ae, a erant |
| FUTUR ANTÉRIEUR |
| I sing. | suetus, a, um ero |
| II sing. | suetus, a, um eris |
| III sing. | suetus, a, um erit |
| I plur. | sueti, ae, a erimus |
| II plur. | sueti, ae, a eritis |
| III plur. | sueti, ae, a erunt |
| PRÉSENT |
| I sing. | suescar |
| II sing. | suescāris, suescāre |
| III sing. | suescātur |
| I plur. | suescāmur |
| II plur. | suescamĭni |
| III plur. | suescantur |
| IMPARFAIT |
| I sing. | suescĕrer |
| II sing. | suescerēris, suescerēre |
| III sing. | suescerētur |
| I plur. | suescerēmur |
| II plur. | suesceremĭni |
| III plur. | suescerentur |
| PARFAIT |
| I sing. | suetus, a, um sim |
| II sing. | suetus, a, um sis |
| III sing. | suetus, a, um sit |
| I plur. | sueti, ae, a simus |
| II plur. | sueti, ae, a sitis |
| III plur. | sueti, ae, a sint |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | suetus, a, um essem |
| II sing. | suetus, a, um esses |
| III sing. | suetus, a, um esset |
| I plur. | sueti, ae, a essemus |
| II plur. | sueti, ae, a essetis |
| III plur. | sueti, ae, a essent |
| IMPÉRATIF |
| PRÉSENT |
| II sing. | suescĕre |
| II plur. | suescĭmini |
| FUTUR |
| II sing. | suescĭtor |
| III sing. | suescĭtor |
| II plur. | |
| III plur. | suescuntor |
| PARTICIPE |
| PARFAIT |
| suetus, a, um |
| INFINITO |
| PRÉSENT |
| suesci |
| PARFAIT |
| Singolare: | suetus, a, um esse |
| Plurale: | sueti, ae, a esse |
| FUTUR |
| suetum esse |
| GERUNDIVO |
| suescendus, a, um |
| SUPIN |
| suetu |
Parcourir le dictionnaire
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z
{{ID:SUESCOR100}}
---CACHE---
|
Visitez nos sites:
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
|
Ën piemontèis
|