Déclinaison / Conjugueur latin
circumsŏno - Diathèse active
(circumsŏno, circumsŏnas, circumsonui, circumsŏnāre, circumsonatum)
verbe transitif e intransitif I conjugaison
Voir la traduction de ce mot
| PRÉSENT |
| I sing. | circumsŏno |
| II sing. | circumsŏnas |
| III sing. | circumsŏnat |
| I plur. | circumsŏnāmus |
| II plur. | circumsŏnātis |
| III plur. | circumsŏnant |
| IMPARFAIT |
| I sing. | circumsŏnābam |
| II sing. | circumsŏnābas |
| III sing. | circumsŏnābat |
| I plur. | circumsŏnabāmus |
| II plur. | circumsŏnabātis |
| III plur. | circumsŏnābant |
| FUTUR SIMPLE |
| I sing. | circumsŏnābo |
| II sing. | circumsŏnābis |
| III sing. | circumsŏnābit |
| I plur. | circumsŏnabĭmus |
| II plur. | circumsŏnabĭtis |
| III plur. | circumsŏnābunt |
| PARFAIT |
| I sing. | circumsonui |
| II sing. | circumsonuisti |
| III sing. | circumsonuit |
| I plur. | circumsonuĭmus |
| II plur. | circumsonuistis |
| III plur. | circumsonuēreunt, circumsonuēre |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | circumsonuĕram |
| II sing. | circumsonuĕras |
| III sing. | circumsonuĕrat |
| I plur. | circumsonuerāmus |
| II plur. | circumsonuerātis |
| III plur. | circumsonuĕrant |
| FUTUR ANTÉRIEUR |
| I sing. | circumsonuĕro |
| II sing. | circumsonuĕris |
| III sing. | circumsonuĕrit |
| I plur. | circumsonuerĭmus |
| II plur. | circumsonuerĭtis |
| III plur. | circumsonuĕrint |
| PRÉSENT |
| I sing. | circumsŏnem |
| II sing. | circumsŏnes |
| III sing. | circumsŏnet |
| I plur. | circumsŏnēmus |
| II plur. | circumsŏnētis |
| III plur. | circumsŏnent |
| IMPARFAIT |
| I sing. | circumsŏnārem |
| II sing. | circumsŏnāres |
| III sing. | circumsŏnāret |
| I plur. | circumsŏnarēmus |
| II plur. | circumsŏnarētis |
| III plur. | circumsŏnārent |
| PARFAIT |
| I sing. | circumsonuĕrim |
| II sing. | circumsonuĕris |
| III sing. | circumsonuĕrit |
| I plur. | circumsonuerĭmus |
| II plur. | circumsonuerĭtis |
| III plur. | circumsonuĕrint |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | circumsonuissem |
| II sing. | circumsonuisses |
| III sing. | circumsonuisset |
| I plur. | circumsonuissēmus |
| II plur. | circumsonuissētis |
| III plur. | circumsonuissent |
| IMPÉRATIF |
| PRÉSENT |
| II sing. | circumsŏna |
| II plur. | circumsŏnāte |
| FUTUR |
| II sing. | circumsŏnāto |
| III sing. | circumsŏnāto |
| II plur. | circumsŏnatōte |
| III plur. | circumsŏnanto |
 |
| PARTICIPE |
| PRÉSENT |
| circumsŏnans, antis |
| FUTUR |
| circumsonatūrūs, a, ūm |
| INFINITIF |
| PRÉSENT |
| circumsŏnāre |
| PARFAIT |
| circumsonuisse |
| FUTUR |
| Singolare: | circumsonatūrūm, am, ūm esse |
| Plurale: | circumsonatūros, as, a esse |
| GERUNDIF |
| Génitif: | circumsŏnandi |
| Datif: | circumsŏnando |
| Accusatif: | ad circumsŏnandum |
| Ablatif: | circumsŏnando |
| SUPIN |
| circumsonatum |
Voir la forme passive de ce verbe
Parcourir le dictionnaire
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z
{{ID:CIRCUMSONO100}}
---CACHE---
|
Visitez nos sites:
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
|
Ën piemontèis
|