Déclinaison / Conjugueur latin
| SINGULIER |
| Nom. | conliciaris |
| Gen. | conliciaris |
| Dat. | conliciari |
| Acc. | conliciarem |
| Abl. | conliciari |
| Voc. | conliciaris |
| PLURIEL |
| Nom. | conliciares |
| Gen. | conliciarĭum |
| Dat. | conliciarĭbus |
| Acc. | conliciares |
| Abl. | conliciarĭbus |
| Voc. | conliciares |
| SINGULIER |
| Nom. | conliciaris |
| Gen. | conliciaris |
| Dat. | conliciari |
| Acc. | conliciarem |
| Abl. | conliciari |
| Voc. | conliciaris |
| PLURIEL |
| Nom. | conliciares |
| Gen. | conliciarĭum |
| Dat. | conliciarĭbus |
| Acc. | conliciares |
| Abl. | conliciarĭbus |
| Voc. | conliciares |
| SINGULIER |
| Nom. | conliciare |
| Gen. | conliciaris |
| Dat. | conliciari |
| Acc. | conliciare |
| Abl. | conliciari |
| Voc. | conliciare |
| PLURIEL |
| Nom. | conliciarĭa |
| Gen. | conliciarĭum |
| Dat. | conliciarĭbus |
| Acc. | conliciarĭa |
| Abl. | conliciarĭbus | |