Déclinaison / Conjugueur latin
| SINGULIER |
| Nom. | dissimilis |
| Gen. | dissimilis |
| Dat. | dissimili |
| Acc. | dissimilem |
| Abl. | dissimili |
| Voc. | dissimilis |
| PLURIEL |
| Nom. | dissimiles |
| Gen. | dissimilĭum |
| Dat. | dissimilĭbus |
| Acc. | dissimiles |
| Abl. | dissimilĭbus |
| Voc. | dissimiles |
| SINGULIER |
| Nom. | dissimilis |
| Gen. | dissimilis |
| Dat. | dissimili |
| Acc. | dissimilem |
| Abl. | dissimili |
| Voc. | dissimilis |
| PLURIEL |
| Nom. | dissimiles |
| Gen. | dissimilĭum |
| Dat. | dissimilĭbus |
| Acc. | dissimiles |
| Abl. | dissimilĭbus |
| Voc. | dissimiles |
| SINGULIER |
| Nom. | dissimile |
| Gen. | dissimilis |
| Dat. | dissimili |
| Acc. | dissimile |
| Abl. | dissimili |
| Voc. | dissimile |
| PLURIEL |
| Nom. | dissimilĭa |
| Gen. | dissimilĭum |
| Dat. | dissimilĭbus |
| Acc. | dissimilĭa |
| Abl. | dissimilĭbus | |