Déclinaison / Conjugueur latin
factĭtor - Diathèse passive
(factĭto, factĭtas, factitavi, factĭtāre, factitatum)
verbe transitif I conjugaison
Voir la traduction de ce mot
| PRÉSENT |
| I sing. | factĭtor |
| II sing. | factĭtāris, factĭtāre |
| III sing. | factĭtātur |
| I plur. | factĭtāmur |
| II plur. | factĭtamĭni |
| III plur. | factĭtantur |
| IMPARFAIT |
| I sing. | factĭtābar |
| II sing. | factĭtabāris, factĭtabāre |
| III sing. | factĭtabātur |
| I plur. | factĭtabāmur |
| II plur. | factĭtabamĭni |
| III plur. | factĭtabantur |
| FUTUR SIMPLE |
| I sing. | factĭtābor |
| II sing. | factĭtabĕris, factĭtabĕre |
| III sing. | factĭtabĭtur |
| I plur. | factĭtabĭmur |
| II plur. | factĭtabimĭni |
| III plur. | factĭtabuntur |
| PARFAIT |
| I sing. | factitatus, a, um sum |
| II sing. | factitatus, a, um es |
| III sing. | factitatus, a, um est |
| I plur. | factitati, ae, a sumus |
| II plur. | factitati, ae, a estis |
| III plur. | factitati, ae, a sunt |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | factitatus, a, um eram |
| II sing. | factitatus, a, um eras |
| III sing. | factitatus, a, um erat |
| I plur. | factitati, ae, a eramus |
| II plur. | factitati, ae, a eratis |
| III plur. | factitati, ae, a erant |
| FUTUR ANTÉRIEUR |
| I sing. | factitatus, a, um ero |
| II sing. | factitatus, a, um eris |
| III sing. | factitatus, a, um erit |
| I plur. | factitati, ae, a erimus |
| II plur. | factitati, ae, a eritis |
| III plur. | factitati, ae, a erunt |
| PRÉSENT |
| I sing. | factĭter |
| II sing. | factĭtēris, factĭtēre |
| III sing. | factĭtētur |
| I plur. | factĭtēmur |
| II plur. | factĭtemĭni |
| III plur. | factĭtentur |
| IMPARFAIT |
| I sing. | factĭtārer |
| II sing. | factĭtarēris, factĭtarēre |
| III sing. | factĭtarētur |
| I plur. | factĭtarēmur |
| II plur. | factĭtaremĭni |
| III plur. | factĭtarentur |
| PARFAIT |
| I sing. | factitatus, a, um sim |
| II sing. | factitatus, a, um sis |
| III sing. | factitatus, a, um sit |
| I plur. | factitati, ae, a simus |
| II plur. | factitati, ae, a sitis |
| III plur. | factitati, ae, a sint |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | factitatus, a, um essem |
| II sing. | factitatus, a, um esses |
| III sing. | factitatus, a, um esset |
| I plur. | factitati, ae, a essemus |
| II plur. | factitati, ae, a essetis |
| III plur. | factitati, ae, a essent |
| IMPÉRATIF |
| PRÉSENT |
| II sing. | factĭtāre |
| II plur. | factĭtamĭni |
| FUTUR |
| II sing. | factĭtātor |
| III sing. | factĭtātor |
| II plur. | |
| III plur. | factĭtantor |
| PARTICIPE |
| PARFAIT |
| factitatus, a, um |
| INFINITO |
| PRÉSENT |
| factĭtāri |
| PARFAIT |
| Singolare: | factitatus, a, um esse |
| Plurale: | factitati, ae, a esse |
| FUTUR |
| factitatum esse |
| GERUNDIVO |
| factĭtandus, a, um | |