Déclinaison / Conjugueur latin
| PRÉSENT |
| I sing. | invŏco |
| II sing. | invŏcas |
| III sing. | invŏcat |
| I plur. | invŏcāmus |
| II plur. | invŏcātis |
| III plur. | invŏcant |
| IMPARFAIT |
| I sing. | invŏcābam |
| II sing. | invŏcābas |
| III sing. | invŏcābat |
| I plur. | invŏcabāmus |
| II plur. | invŏcabātis |
| III plur. | invŏcābant |
| FUTUR SIMPLE |
| I sing. | invŏcābo |
| II sing. | invŏcābis |
| III sing. | invŏcābit |
| I plur. | invŏcabĭmus |
| II plur. | invŏcabĭtis |
| III plur. | invŏcābunt |
| PARFAIT |
| I sing. | invocavi |
| II sing. | invocavisti |
| III sing. | invocavit |
| I plur. | invocavĭmus |
| II plur. | invocavistis |
| III plur. | invocavērunt, invocavēre |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | invocavĕram |
| II sing. | invocavĕras |
| III sing. | invocavĕrat |
| I plur. | invocaverāmus |
| II plur. | invocaverātis |
| III plur. | invocavĕrant |
| FUTUR ANTÉRIEUR |
| I sing. | invocavĕro |
| II sing. | invocavĕris |
| III sing. | invocavĕrit |
| I plur. | invocaverĭmus |
| II plur. | invocaverĭtis |
| III plur. | invocavĕrint |
| PRÉSENT |
| I sing. | invŏcem |
| II sing. | invŏces |
| III sing. | invŏcet |
| I plur. | invŏcēmus |
| II plur. | invŏcētis |
| III plur. | invŏcent |
| IMPARFAIT |
| I sing. | invŏcārem |
| II sing. | invŏcāres |
| III sing. | invŏcāret |
| I plur. | invŏcarēmus |
| II plur. | invŏcarētis |
| III plur. | invŏcārent |
| PARFAIT |
| I sing. | invocavĕrim |
| II sing. | invocavĕris |
| III sing. | invocavĕrit |
| I plur. | invocaverĭmus |
| II plur. | invocaverĭtis |
| III plur. | invocavĕrint |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | invocavissem |
| II sing. | invocavisses |
| III sing. | invocavisset |
| I plur. | invocavissēmus |
| II plur. | invocavissētis |
| III plur. | invocavissent |
| IMPÉRATIF |
| PRÉSENT |
| II sing. | invŏca |
| II plur. | invŏcāte |
| FUTUR |
| II sing. | invŏcāto |
| III sing. | invŏcāto |
| II plur. | invŏcatōte |
| III plur. | invŏcanto |
 |
| PARTICIPE |
| PRÉSENT |
| invŏcans, antis |
| FUTUR |
| invocatūrūs, a, ūm |
| INFINITIF |
| PRÉSENT |
| invŏcāre |
| PARFAIT |
| invocavisse |
| FUTUR |
| Singolare: | invocatūrūm, am, ūm esse |
| Plurale: | invocatūros, as, a esse |
| GERUNDIF |
| Génitif: | invŏcandi |
| Datif: | invŏcando |
| Accusatif: | ad invŏcandum |
| Ablatif: | invŏcando |
| SUPIN |
| invocatum |
Voir la forme passive de ce verbe
Parcourir le dictionnaire
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z
{{ID:INVOCO100}}
---CACHE---
|
Visitez nos sites:
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
|
Ën piemontèis
|