GRAND DICTIONNAIRE LATIN OLIVETTI

Déclinaison / Conjugueur latin


 Chercher dans les formes fléchies


vĭĕor - Diathèse passive

(vĭĕo, vĭes, vĭēre, vietum)

verbe transitif II conjugaison

Voir la traduction de ce mot



FORME PASSIVE:
INDICATIF
PRÉSENT
 I sing. vĭĕor
 II sing. vĭēris, vĭēre
 III sing. vĭētur
 I plur. vĭēmur
 II plur. vĭemĭni
 III plur. vĭentur
IMPARFAIT
 I sing. vĭēbar
 II sing. vĭebāris
 III sing. vĭebātur
 I plur. vĭebāmur
 II plur. vĭebamĭni
 III plur. vĭebantur
FUTUR SIMPLE
 I sing. vĭēbor
 II sing. vĭebĕris, vĭebĕre
 III sing. vĭebĭtur
 I plur. vĭebĭmur
 II plur. vĭebimĭni
 III plur. vĭebuntur
PARFAIT
 I sing. vietus, –a, –um sum
 II sing. vietus, –a, –um es
 III sing. vietus, –a, –um est
 I plur. vieti, –ae, –a sumus
 II plur. vieti, –ae, –a estis
 III plur. vieti, –ae, –a sunt
PLUS-QUE-PARFAIT
 I sing. vietus, –a, –um eram
 II sing. vietus, –a, –um eras
 III sing. vietus, –a, –um erat
 I plur. vieti, –ae, –a eramus
 II plur. vieti, –ae, –a eratis
 III plur. vieti, –ae, –a erant
FUTUR ANTÉRIEUR
 I sing. vietus, –a, –um ero
 II sing. vietus, –a, –um eris
 III sing. vietus, –a, –um erit
 I plur. vieti, –ae, –a erimus
 II plur. vieti, –ae, –a eritis
 III plur. vieti, –ae, –a erunt
SUBJONCTIF
PRÉSENT
 I sing. vĭĕar
 II sing. vĭeāris, vĭeāre
 III sing. vĭeātur
 I plur. vĭeāmur
 II plur. vĭeamĭni
 III plur. vĭeantur
IMPARFAIT
 I sing. vĭērer
 II sing. vĭerēris, vĭerēre
 III sing. vĭerētur
 I plur. vĭerēmur
 II plur. vĭeremĭni
 III plur. vĭerentur
PARFAIT
 I sing. vietus, –a, –um sim
 II sing. vietus, –a, –um sis
 III sing. vietus, –a, –um sit
 I plur. vieti, –ae, –a simus
 II plur. vieti, –ae, –a sitis
 III plur. vieti, –ae, –a sint
PLUS-QUE-PARFAIT
 I sing. vietus, –a, –um essem
 II sing. vietus, –a, –um esses
 III sing. vietus, –a, –um esset
 I plur. vieti, –ae, –a essemus
 II plur. vieti, –ae, –a essetis
 III plur. vieti, –ae, –a essent
IMPÉRATIF
PRÉSENT
 II sing. vĭēre
 II plur. vĭemĭni
FUTUR
 II sing. vĭētor
 III sing. vĭētor
 II plur. –
 III plur. vĭentor
PARTICIPE
PARFAIT
 vietus, –a, –um
INFINITO
PRÉSENT
 vĭēri
PARFAIT
 Singolare: vietus, –a, –um esse
 Plurale: vieti, –ae, –a esse
FUTUR
 vietum esse
GERUNDIVO
 vĭendus, –a, –um
SUPIN
 vietu

Voir la forme active de ce verbe


<<  vĭĕo vĭescens  >>

Parcourir le dictionnaire

A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z


Parcourir les dictionnaire latin à partir de:



{{ID:VIEOR100}} ---CACHE---