Déclinaison / Conjugueur latin
| PRÉSENT |
| I sing. | inprŏbĭto |
| II sing. | inprŏbĭtas |
| III sing. | inprŏbĭtat |
| I plur. | inprŏbĭtāmus |
| II plur. | inprŏbĭtātis |
| III plur. | inprŏbĭtant |
| IMPARFAIT |
| I sing. | inprŏbĭtābam |
| II sing. | inprŏbĭtābas |
| III sing. | inprŏbĭtābat |
| I plur. | inprŏbĭtabāmus |
| II plur. | inprŏbĭtabātis |
| III plur. | inprŏbĭtābant |
| FUTUR SIMPLE |
| I sing. | inprŏbĭtābo |
| II sing. | inprŏbĭtābis |
| III sing. | inprŏbĭtābit |
| I plur. | inprŏbĭtabĭmus |
| II plur. | inprŏbĭtabĭtis |
| III plur. | inprŏbĭtābunt |
| PARFAIT |
| I sing. | inprobitavi |
| II sing. | inprobitavisti |
| III sing. | inprobitavit |
| I plur. | inprobitavĭmus |
| II plur. | inprobitavistis |
| III plur. | inprobitavērunt, inprobitavēre |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | inprobitavĕram |
| II sing. | inprobitavĕras |
| III sing. | inprobitavĕrat |
| I plur. | inprobitaverāmus |
| II plur. | inprobitaverātis |
| III plur. | inprobitavĕrant |
| FUTUR ANTÉRIEUR |
| I sing. | inprobitavĕro |
| II sing. | inprobitavĕris |
| III sing. | inprobitavĕrit |
| I plur. | inprobitaverĭmus |
| II plur. | inprobitaverĭtis |
| III plur. | inprobitavĕrint |
| PRÉSENT |
| I sing. | inprŏbĭtem |
| II sing. | inprŏbĭtes |
| III sing. | inprŏbĭtet |
| I plur. | inprŏbĭtēmus |
| II plur. | inprŏbĭtētis |
| III plur. | inprŏbĭtent |
| IMPARFAIT |
| I sing. | inprŏbĭtārem |
| II sing. | inprŏbĭtāres |
| III sing. | inprŏbĭtāret |
| I plur. | inprŏbĭtarēmus |
| II plur. | inprŏbĭtarētis |
| III plur. | inprŏbĭtārent |
| PARFAIT |
| I sing. | inprobitavĕrim |
| II sing. | inprobitavĕris |
| III sing. | inprobitavĕrit |
| I plur. | inprobitaverĭmus |
| II plur. | inprobitaverĭtis |
| III plur. | inprobitavĕrint |
| PLUS-QUE-PARFAIT |
| I sing. | inprobitavissem |
| II sing. | inprobitavisses |
| III sing. | inprobitavisset |
| I plur. | inprobitavissēmus |
| II plur. | inprobitavissētis |
| III plur. | inprobitavissent |
| IMPÉRATIF |
| PRÉSENT |
| II sing. | inprŏbĭta |
| II plur. | inprŏbĭtāte |
| FUTUR |
| II sing. | inprŏbĭtāto |
| III sing. | inprŏbĭtāto |
| II plur. | inprŏbĭtatōte |
| III plur. | inprŏbĭtanto |
 |
| PARTICIPE |
| PRÉSENT |
| inprŏbĭtans, antis |
| FUTUR |
| |
| INFINITIF |
| PRÉSENT |
| inprŏbĭtāre |
| PARFAIT |
| inprobitavisse |
| FUTUR |
| Singolare: | |
| Plurale: | |
| GERUNDIF |
| Génitif: | inprŏbĭtandi |
| Datif: | inprŏbĭtando |
| Accusatif: | ad inprŏbĭtandum |
| Ablatif: | inprŏbĭtando |
| SUPIN |
| |
Voir la forme passive de ce verbe
Parcourir le dictionnaire
A
B
C
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
Q
R
S
T
U
V
W
X
Y
Z
{{ID:INPROBITO100}}
---CACHE---
|
Visitez nos sites:
En français
In english
In Deutsch
En español
Em portugues
По русски
Στα ελληνικά
|
Ën piemontèis
|