Déclinaison / Conjugueur latin
| SINGULIER |
| Nom. | inprobus |
| Gen. | inprobi |
| Dat. | inprobo |
| Acc. | inprobum |
| Abl. | inprobo |
| Voc. | inprobe |
| PLURIEL |
| Nom. | inprobi |
| Gen. | inprobōrum |
| Dat. | inprobis |
| Acc. | inprobos |
| Abl. | inprobis |
| Voc. | inprobi |
| SINGULIER |
| Nom. | inprobă |
| Gen. | inprobae |
| Dat. | inprobae |
| Acc. | inprobam |
| Abl. | inprobā |
| Voc. | inprobă |
| PLURIEL |
| Nom. | inprobae |
| Gen. | inprobārum |
| Dat. | inprobis |
| Acc. | inprobas |
| Abl. | inprobis |
| Voc. | inprobae |
| SINGULIER |
| Nom. | inprobum |
| Gen. | inprobi |
| Dat. | inprobo |
| Acc. | inprobum |
| Abl. | inprobo |
| Voc. | inprobum |
| PLURIEL |
| Nom. | inproba |
| Gen. | inprobōrum |
| Dat. | inprobis |
| Acc. | inproba |
| Abl. | inprobis | |