Déclinaison / Conjugueur latin
| SINGULIER |
| Nom. | discuneatus |
| Gen. | discuneati |
| Dat. | discuneato |
| Acc. | discuneatum |
| Abl. | discuneato |
| Voc. | discuneate |
| PLURIEL |
| Nom. | discuneati |
| Gen. | discuneatōrum |
| Dat. | discuneatis |
| Acc. | discuneatos |
| Abl. | discuneatis |
| Voc. | discuneati |
| SINGULIER |
| Nom. | discuneată |
| Gen. | discuneatae |
| Dat. | discuneatae |
| Acc. | discuneatam |
| Abl. | discuneatā |
| Voc. | discuneată |
| PLURIEL |
| Nom. | discuneatae |
| Gen. | discuneatārum |
| Dat. | discuneatis |
| Acc. | discuneatas |
| Abl. | discuneatis |
| Voc. | discuneatae |
| SINGULIER |
| Nom. | discuneatum |
| Gen. | discuneati |
| Dat. | discuneato |
| Acc. | discuneatum |
| Abl. | discuneato |
| Voc. | discuneatum |
| PLURIEL |
| Nom. | discuneata |
| Gen. | discuneatōrum |
| Dat. | discuneatis |
| Acc. | discuneata |
| Abl. | discuneatis | |